Die allejezus lange titel laat amper ruimte over voor een behoorlijke recensie. David Pino en zijn Rotterdamse makkers hebben het dus aan zichzelf te danken dat wij ons hierbij beperken tot de naakte essentie. Bloedstollend mooie cd, liedje na liedje.
El Pino & The Volunteers is de band rond de Rotterdamse zanger David Pino. Waar El Pino op hun goed onthaalde debuut Molten City nog vrolijk tapten uit het vaatje alt.country en americana, hebben ze nu duidelijk voor een meer indiepop geluid gekozen.
Man, man, man, wat worden we dit jaar verwend met prachtige cd’s van Nederlandse bands. Na Johan en Moss is er nu de nieuwe van El Pino & the Volunteers. En ik kom weer superlatieven te kort, want El Pino laat zelfs eerdergenoemde bands ver achter zich.
El Pino And The Volunteers – The Long-lost Art of Becoming InvisibleJemig, ik heb me toch een behoefte om een cd af te gaan zeiken. Eigenlijk moest het er maar eens eentje van Excelsior Recordings worden, want ik heb ze dit jaar al zoveel veren in hun reet gestoken dat ik voorlopig niets positiefs over ze wil zeggen. Als slachtoffers, helaas, dienen zich El Pino And The Volunteers aan met hun tweede album The Long-lost Art Of Becoming Invisible.
Eindelijk is daar de langverwachte opvolger van ‘Molten City’ uit 2006. Drie jaar hebben de heren van El Pino & The Volunteers er over gedaan om nieuw materiaal zo te krijgen dat het goed genoeg bevonden werd om er de tweede full-length van te maken. En het resultaat is een prachtige indiepop-plaat geworden.