De Zuid Hollandse Popunie heeft als doelstelling voorzieningen voor en kwaliteit van popmuziek te verbeteren en verleent sinds 1985 haar diensten aan muzikanten, organisatoren, podia en gemeenten. Om die doelen te realiseren brengt zij sinds 1999 jaarlijks een cd uit op Popunie. Elk jaar is een andere muziekstijl aan de beurt. Dit jaar kiest men voor americana en zijn twaalf Zuid Hollandse acts uitgenodigd een bijdrage te leveren. Ze zijn niet allemaal onbekend. Dyzack, het pseudoniem van Erik Hofland, heeft al eens een Zilveren Harp gewonnen. Smutfish (Tear Factory) en Remmelt, Muus & Femke (Here Comes The Sun) hebben deze regionen al eens gehaald. De overige negen acts zijn waarschijnlijk alleen nog wereldberoemd in hun eigen omgeving.
GRONINGEN – Dat Within Temptation de prijs won voor ‘de belangrijkste bijdrage aan de Nederlandse popmuziek’, daar had iedereen vrede mee. En verder viel er veel te ontdekken op Noorderslag.
De grote zaal van de Groningse Oosterpoort puilt zaterdagavond uit. Het loopt tegen elven, en dat is het tijdstip waar Noorderslaggangers voor het twintigste achtereenvolgende jaar naar uitkijken. Dan wordt traditiegetrouw bekend welke artiest of band de prijs krijgt voor ‘de belangrijkste bijdrage aan de Nederlandse popmuziek van het afgelopen jaar’; dit keer een beeldje van Theo Mackaay en een cheque van tienduizend euro.
De prachtige kartonnen hoes waar deze opvolger van These Are Not The Days in gehuld is, nodigt uit tot het nader bestuderen van deze Rotterdamse band. Zanger El Pino zwierf ooit een aantal maanden rond in Canada om, eenmaal teruggekomen, de opgedane indrukken te verwerken in laatstgenoemde eigenbeheer uitgave. Nu, vier jaar later, is hier Cougar, een E.P. met vier mooi afgeronde on-Nederlandse nummers met als basis de akoestische gitaar.
Verwacht desolate late avond americana en country-noir waarbij het uiterst plezierig mijmeren is.
Een eerste indruk is vaak de beste; dit credo gaat maar weer ‘ns op bij het beluisteren van Cougar (Stardumb) van El Pino & The Volunteers. Wat die eerste indruk dan wel is? Eenvoudig: verrassend goed, die El Pino! Hooguit het feit dat het een ep betreft met slechts vier tracks kan als bezwaarlijk worden gezien. Voor het overige is het namelijk zeker genieten én derhalve ook uitkijken naar meer.