Drie jaar na het gelauwerde debuut Molten City is Rotterdammer El Pino terug met zijn Volunteers. Op de tweede plaat heeft de americana plaats gemaakt voor indiepop maar het niveau is onverminderd hoog.
De hoes van The Long-lost Art Of Becoming Invisible (Excelsior Recordings) nodigt uit tot speculaties. Is het reptiel op de hoes een kameleon, en zo ja, staat deze dan symbool voor de muzikale gedaanteverwisseling van El Pino & The Volunteers?
Bezetting en sound: alles lijkt veranderd aan El Pino & The Volunteers.
Frontman El Pino & The Volunteers bloeit op in tuinhuisje aan Prinsengracht.
Het is even stil geweest; stil bij het Rotterdamse collectief rond David Pino ofwel El Pino & the Volunteers. Een gat van zo’n tweeënenhalf jaar zit er tussen het fraaie debuut Molten City (2006) –de ep’s These Are Not The Days (2001) & Cougar (2005) niet meegerekend- en de langverwachte opvolger die nu in schappen van de betere ‘platenzaken’ ligt: The Long-Lost Art of Becoming Invisible.

