Veel is opmerkelijk aan de tweede El Pino-plaat en veel erop pakt positief uit. Allereerst de muzikale transformatie.
The Long-lost Art of Becoming Invisible luidt de titel van het nieuwe album van El Pino & the Volunteers. De band zelf had de kunst van het onzichtbaar worden al eerder ontdekt. Drie jaar hebben we namelijk moeten wachten op de opvolger van debuut Molten City.
Voorheen zagen we zanger/songschrijver David Pino vooral met een cowboyhoed op. Ook mede dankzij het instrumentarium, waarin een dobro, banjo en lapsteel opdoken, leek de muziek van deze Rotterdammer op de EP Cougar (2005) en het albumdebuut Molten City (2006) geïnspireerd op onder meer Calexico, Wilco en good old Buck Owens.
Ooit begonnen als afstudeerproject voor zanger David Pino is El Pino & the Volunteers in de acht jaar van z’n bestaan uitgegroeid tot een fijne band die het experiment niet schuwt.
De bliksemopmars die volgde na de release van het debuut Molten City was waarschijnlijk meer dan El Pino & the Volunteers had durven hopen, vooral omdat de band eigenlijk slechts een zijproject was van de punkrockende voorman David Pino.